ทุเรียน

ชื่อสามัญ : Durion
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Durio zibethinus Linn.

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : ทุเรียนเป็นต้นไม้ยืนต้น มีลำต้นใหญ่ ทรงพุ่มใหญ่ ลำต้นจะมีเปลืดสีเทาแก่ที่รอยหยาบ เป็นทางยาว กิ่งก้านจะแตกออกจากต้น โดยสลับทิศทางกันรอบต้น มีลักษณะคดโค้งบ้างหยาบบ้างขึ้นอยู่

กับสายพันธุ์ ใบ เป็นใบเดี่ยวและแตกออกจากตา ของกิ่งในลักษณะทแยงตรงกันข้ามกับกิ่งบนต้น ดอก ทั้งดอกตูมที่มีลักษณะรีๆ คล้ายรูปไข่มีลักษณะกลมและดอกสมบูรณ์เพศ ผล ผลอ่อนมีสีเขียวสด ผลแก่จะเปลี่ยนแปลงเป็นสีน้ำตาลหรือเขียวแกมเทา ปลายของหนามทุเรียนจะแห้ง แสดงให้เห็นว่าพูเกิดอาการหลวมตัวทำให้มีช่องว่างระหว่าเนื้อกับเปลือก ก้านผลจะมีลักษณะบวมโต โคนหนามผลแก่จะมองเห็นได้เท่าหัวเข็มหมุด ไม่เหมือนผลอ่อนที่ไม่มีหนาม

สรรพคุณทางยา : เกือบทุกส่วนของทุเรียนนำมาทำเป็นยาสมุนไพรรักษาโรคได้เป็นอย่างดี นำมาอาบแก้ไข้ แก้โรคดีว่าน เป็นยาบำรุงร่างกาย บำรุงเป็นยาแก้น้ำเหลืองเสีย หรือรักษาโรคผิวหนังก็ได้ คุณค่าอาหาร : ทุเรียน 100 กรัม ให้พลังงาน 156 แคลอรี โปรตีน 2.1 กรัม ไขมัน 3.3 กรัม คาร์โบไฮเดรท 29.6 กรัม แคลเซียม 29 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 34 มิลลิกรัม เหล็ก 1.1 มิลลิกรัม เบต้าแคโรทีน 46 ไมโครกรัม วิตามินบี1 0.16 มิลลิกรัม วิตามินบี2 0.23 มิลลิกรัม ไนอะซิน 2.5 มิลลิกรัม วิตามินซี 35 มิลลิกรัม

แหล่งที่มา เดโชดม ภัทรศัย . 36ผลไม้สมุนไพรไทย . กรุงเทพฯ : โปร-เอสเอ็มอี , 2543 .